Antoni Kamiński (ur. 1947 r.) rzeźbić zaczął od 1974 r. Jest wybitnym przedstawicielem Kutnowskiego Ośrodka Rzeźby Ludowej, w którym przez wiele lat pełnił rolę instruktora przekazującego swoją wiedzę młodym adeptom tej dyscypliny.
Artysta organizował wiele wystaw a jego prace zakupiły do swoich zbiorów liczne muzea krajowe i zagraniczne, m.in. Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie, Muzeum Okręgowe w Lublinie, Toruniu, Krakowie, Muzeum Regionalne w Kutnie. Prace jego zdobią kolekcje prywatne w kraju i za granicą. Twórca bierze także aktywny udział w targach i kiermaszach, prezentując swoją twórczość m.in. na Ogólnopolskich Targach Sztuki Ludowej w Kazimierzu, Krakowie, Warszawie.
Laureat wielu konkursów na sztukę ludową, jego prace brały też udział w wystawach zbiorowych i indywidualnych.
Tradycyjne formy wyrazu są charakterystyczne dla rzeźby Antoniego Kamińskiego. Bardzo szybko twórca zdobył uznanie w swoim środowisku tworząc na bazie tradycji swoje oryginalne prace, nadając im indywidualne cechy i wzór artystyczny. Rzeźby swoje wykonuje z jednego bloku drewna. Są to przeważnie całe kompozycje. Dekoruje je motywami roślinnymi i zwierzęcymi oraz bogatą polichromią . Najchętniej wypowiada się w tematyce sakralnej (piety, szopki, ostatnie wieczerze, świętych) ale wykonuje również rzeźby świeckie, sceny historyczne, baśniowe, postacie z dawnej wsi („Pastuszek z owieczką”) a nawet całe sceny rodzajowe („Oczepiny”). Forma rzeźby jest precyzyjna a kolorystyka jasna i pogodna ze złotymi zdobieniami. Wszystkie rzeźby cechuje duża ekspresja.
Antoni Kamiński należy do Stowarzyszenia Twórców Ludowych od 1983 r.
Odznaczenia, nagrody:
- Srebrny Medal „Gloria Artis”, 2006
Wystawy:
- Dom Sztuki Ludowej w Warszawie, 1986, 1988
- Dom Ludowy w Munster (RFN), 1990
- Dom Folkloru w Cannat (Francja), 1990
- Muzeum Archeologiczno-Etnograficzne w Łodzi, 1993
- Muzeum Mazowieckie w Płocku, 1998
- Polska Sztuka Ludowa, STL, Lublin 2004, wystawa zbiorowa.
Konkursy:
- Ogólnopolski otwarty konkurs na rzeźbę ludową zorganizowany przez Fundację „Cepelia”, 2003 – I nagroda,
- Pradzieje zbawienia. Starotestamentowe wizerunki Boga i człowieka, STL, Lublin 2021 – II nagroda.
Ponadto udział w konkursach na sztukę ludową organizowanych przez Muzeum w Łęczycy, Muzeum Mazowieckie w Płocku, Muzeum Etnograficzne w Warszawie, Krakowie, Toruniu, Kutnie, Radomiu, Lublinie, Siedlcach, Chojnicach gdzie twórca otrzymywał czołowe nagrody.
Źródła i bibliografia:
- Ankieta personalna, teczka osobowa – Archiwum STL.
- Pradzieje zbawienia. Starotestamentowe wizerunki Boga i człowieka w rzeźbie ludowej, red. K. Kraczoń, Lublin 2022, katalog pokonkursowy.
